WEEK 14

Terve!

Ik heb alweer een spetterende week achter de rug. Ik zal proberen het zo kort mogelijk te vertellen maar kan je niets beloven.

Maandag begon een nieuwe periode op school met nieuwe vakken en nieuwe klasgenoten.
Wiskunde is veel te moeilijk. Lange vraagstukken in moeilijk Fins waarvoor ik nog te weinig versta. Daarom gaf de leraar mij een ander boek met breuken en zo die ik wel kan maken.
Engels is leuk. Dit heb ik samen met Riley en Tania en we amuseren ons wel.
Frans is terug een lager niveau, maar in een paar lessen heb ik al veel bijgeleerd. Op het vlak van de Finse taal dan wel. Het is echt interessant om zo wat nieuwigheden in het Fins bij te leren.
Latijn is heel leuk. De lerares is heel lief en de klas lijkt ook ok. Zij zaten al lang samen en ik kom uit een andere school, maar ze bekijken me niet raar. De leerstof ziet er ook interessant uit om te herhalen en ik mag al beginnen met The Odyssee te lezen. Hip hoi.
Sport is een ander verhaal. Een regelrechte ramp. We leren enkele dansen voor het bal dat in februari plaats zal vinden. Ongeveer de helft van de meisjes heeft geen partner, door gebrek aan jongens. Ik ben daar een van. Met als gevolg dat ik met verschillende jongens moet dansen en dat vind ik niet zo heel leuk. Maar ja, we proberen te overleven.

Vrijdagavond gaven de Brasilianen een feestje bij Gabriel thuis. Het nieuws verspreidde zich als een vuurtje en bijna de hele stad is over de vloer geweest. Ik, als enige drinker, stond in om ervoor te zorgen dat het huis niet afbrandde. Op een gegeven moment begon het wat hecitsch voor mij te worden (mensen hun leven redden, drank en kots opkuisen). Zonder er veel woorden aan vuil te maken: Finnen weten wat feesten is. Ik had een hele leuke en lange avond.
Maar de volgende ochtend wat meegeholpen met opkuis. Het huis leefde nog, maar zeg ni in welke staat.

In de namiddag ben ik naar een feestje geweest van iemand die afstudeerde. Geen nood, niet opnieuw een wild feest, maar een visitie van vrienden en familie om iets te komen eten en drinken.
Deze dag, de zesde december, was in Finland een speciale dag. Niet omdat het Sinterklaas is, die gast bestaat hier helemaal niet (probeer Sinterklaas en Zwarte Piet maar eens in het Engels uit te leggen aan een persoon die enkel de Kerstman kent, man man). Die dag was de onafhankelijkheidsdag van Finland. Alle vlaggen in de straat en in elk huis brandden om 18u stipt twee kaarsjes voor het venster.
In de namiddag heb ik samen met mijn gastzuster kerstversiering in het hele huis opgehangen. Op de boom valt nog even te wachten (in tegenstelling tot vele gezinnen, halen wij gewoon de plastieke kerstboom vanonder het stof in de garage, anderen gaan hem zelf omhakken in het bos).
Die avond vroeg in bed om wat slaap in te halen en de volgende dag (zondag ondertussen) zijn we naar Äläpitkä gegaan voor de contrey-evening van Helena. Daar aten we pasta en lekkere chocoladecake en kregen we wat meer te horen over haar land, Zwitserland.

Nu ben ik heel moe door het drukke weekend en zal binnen hier en tien minuten in mijn bed kruipen.
Tot de volgende,
Nelle.